kontakt

Kontakt mei 2007

 
Colofon
Van de Redaktie
Meester Sieberingschool
CBS de Morgenster
The Young Ones
Mogen wij u voorstellen………
Laatste Oproep !  Motortoertocht
Moederdag-Bingo
Opgaveformulier Survival
Chr. Ger. Kerk te Nieuw-Balinge bestaat (bijna) honderd jaar!
Een Nieuw-Balinger reist van Iran naar Pakistan
Midden-Drenthe start met uitvoering ‘Veur Uutzicht’
Fietsreis door de tijd

Moederdag…

Jeugdsoos en Tienersoos
Kunst in De Heugte
Nieuws van Natuurmonumenten
Verhaal: Van Scheper tot Wolvenjacht !
Tuin - Schuur - Garage - Verkoop 2007
Berichten van V.D.O.
BUURT ACADEMIE NIEUW BALINGE
Zonnesalon "Jose" stopt
Uitwisseling van Recepten
Nieuws van Zomerfeest
Uitnodiging S.V. nieuw Balinge 1
Straatspeeldag voor kinderen basisschool
‘Olde kunde’(Drents verhaal)
Collecte Jantje Beton

Colofon

Colofon

Kopijadres: Geke Strijker

Meeuwenweg 21a, 7938 PR Nieuw Balinge.

E-mailadres: geke.strijker@hetnet.nl

(Let op: stuur uw tekst in een bijlage!)

 

*Kopij en advertenties inleveren vóór de laatste dag van de maand.

*Het plaatsten van kopij is voor de verantwoordelijkheid van de inzender.

*Anoniem plaatsen van kopij is mogelijk mits de naam van de inzender bij de redactie bekend is.

*Aangeleverde kopij kan geweigerd worden voor plaatsing, dit ter beoordeling van de redactie.

*Plaatsing van kopij wordt geweigerd, indien deze is gericht tegen personen of groepen met het oogmerk van negatieve publiciteit.

*Inwoners van Nw-Balinge mogen kosteloos een kleine advertentie plaatsen

 
INDIEN U KONTAKT NIET ONTVANGEN HEBT,  BEL DAN NAAR EEN VAN DE REDACTIELEDEN, ZIJ ZORGEN ERVOOR DAT  KONTAKT ALSNOG BIJ U BEZORGD WORD
 
Redactie:
Lammy Blanken; tel: 321253

Henk Dijkhuis;      tel: 321230

Geke Strijker;            tel: 321132

Jan ’t Hoen;                tel: 321646

José Post;                       tel : 321354
Joyce Bouwmeester;              penningm.

(e-mail adres: geke.strijker@hetnet.nl)

 

Redactie jeugdpagina:

Naomi Boer:                      

Evelien Sok        tel: 321299

Joyce Salomons     tel: 321809

(e-mail adres :theyoungoneskontakt@yahoo.com)

 
Kontakt verschijnt 11 x per jaar en wordt gratis huis aan huis bezorgd

Van de Redaktie

 

Het 1e elftal van Nw-Balinge…. ONGESLAGEN KAMPIOEN!

VAN  DE  REDACTIE;

Langs deze weg de felicitaties voor het eerste elftal van SV-Nieuw-Balinge! 14 april jl werd definitief de overwinning bezegeld. Daarom in deze uitgave van Kontakt een uitnodiging voor alle vrijwilligers, leden en donateurs van SV-Nieuw-Balinge om dit gezamenlijk te vieren op zaterdag 19 mei a.s. van 17.00 uur tot 18.30 in dorpshuis de Heugte’.

Wat valt er verder nog te lezen in deze uitgave, oa;

·        informatie over de fietstocht op 30 juni o.l.v. Bart Pijper, onder de noemer; ‘Fietsreis door de tijd’  waarbij de geschiedenis van deze omgeving centraal staat.

·        Oproep van jeugdsoos Kentucky over de straatspeeldag op 1 juni a.s. en ze geven te kennen dat elke 3e vrijdag van de maand de tiener- en jeugdsoos een gezamenlijke avond houden.

·        Voor de liefhebbers van de motortoertocht is er een aankondiging.

·        Moederdagbingo van de Rampestampers op 12 mei met prachtige prijzen.

·        Aankondiging van de Chr.Ger. Kerk. Zij vieren hun 100-jarig bestaan, niet alleen voor leden, maar iedereen is welkom op deze speciale herdenkingsavond en ontmoetingsavond op 25 mei a.s.

·        Nieuws van natuurmonumenten.

·        Informatie over ‘Kunst in de Heugte’.

·        En Midden-Drenthe is er met een aankondiging m.b.t. de uitvoering van ‘Veur-Uutzicht’

·        Het verhaal : ‘Een Nieuw-Balinger reist van Iran naar pakistan’ is ook deze keer weer moeite waard.

·        The Young Ones hebben de organisatie van de Nw-Balinger Survival uitgenodigd voor een kop koffie en hun de nodige vragen voorgelegd. Te lezen in deze editie.

·        Een waar gebeurd, Drents verhaal, met als titel; ‘Olde kunde’

·        In de rubriek ‘Van Scheper tot Wolvenjacht’ is te lezen hoe men vroeger het Boekweit verbouwde en wat daar soms aan vooraf ging.

·        En een verslag van de gemeente Midden-Drenthe en het overleg met het bestuur van Plaatselijk Belang ‘de Vooruitgang’

En …. Ook nog heel veel meer! Veel plezier met deze uitgave van Kontakt!


Meester Sieberingschool

Alles-bij-één

Op 4 april was er een Paasverkoop van artikelen, die door leerlingen van de groepen 1 t/m 4 zijn gemaakt. Vier leerlingen van groep 7/8 hielpen de klanten die ‘Alles-bij-één’ bezochten en zorgden er voor dat alles werd afgerekend.

 

Groep 1/2

Donderdag 29 maart hebben de kinderen uit groep 1/2 lammetjesbezoek gehad. Nog hartelijk dank hiervoor aan de opa en moeder van Claudia.

Groep 3/4

Project:”water”.

De groep was begonnen met het verzamelen van informatie over water. Hieruit kwam voort dat we verder wilden met het thema “de zee”. Met dit thema werken we verder vanuit de fantasiesfeer en maken we hierbij veel gebruik van Kansrijke Taal. Inmiddels is er een heleboel gebeurd sinds het ontvangen van de flessenpost. In de fles zat een geheime code, waarvan de kinderen de oplossing hadden gevonden. Het antwoord konden zij terugsturen naar de kapitein die deze code had gevonden. Na een aantal weken wachten kwam er antwoord terug. De kapitein was met de oplossing aan de slag gegaan en kwam uit, midden op zee. Hij kwam hierbij terecht tussen een school haaien, die iets leken te bewaken. Het leek wel of er heel diep in de zee iets lag. De kapitein wilde natuurlijk weten wat dit was en besloot het water in te gaan. Toch liep hij hierbij tegen een nieuw probleem aan. Hoe moest hij diep het water in gaan zonder door de haaien gepakt te worden. Zwemmen was dus geen mogelijkheid. De kinderen zijn als reactie hierop, aan de slag gegaan met het bedenken van een boot/machine, die heel diep en veilig onder water kan gaan. Bij het ontwerpen van deze boot, houden zij ook rekening met zaken die handig kunnen zijn wanneer je zover onder water bent (zuurstof, licht enzovoort). Eén van de kinderen vond het ook erg belangrijk dat er een arm aan de boot kwam, waarmee je de eventuele schat zou kunnen pakken. Hoe dat dan aan de boot vastzit, wordt beschreven in een soort handleiding en is in werkelijkheid te zien. De kinderen gaan namelijk hun ontwerp namaken van allerlei soorten materiaal. Hierbij valt te denken aan klei, lego, kosteloos materiaal, constructiemateriaal enz.

Van deze ontwerpen worden natuurlijk ook foto’s gemaakt en deze zijn bij de afronding van ons project natuurlijk te zien. Wanneer de ontwerpen klaar zijn gaan de kinderen een poster maken waarop zij hun boot “aanprijzen”. Al deze ideeën worden verzameld en versturen we naar de betreffende kapitein, zodat hij een keus kan maken uit de verschillende ideeën. Hoe dit verder afloopt laten we een volgende keer weten of is te horen/ te zien tijdens de afsluiting van ons project.

Groep 5/6

Op vrijdag 30 maart hebben we schrijfster Monique Hagen in de klas gehad. Ze schrijft samen met haar man Hans Hagen gedichten en verhalen voor kinderen. Monique vertelde op een boeiende wijze uit deze boeken met behulp van verschillende attributen. Ze liet ons ook zien, hoe een nieuw boek tot stand komt.

Op de vraag van ons, hoe ze tot schrijven kwam, vertelde ze, dat ze op een keer een liedje voor haar dochtertje zong en dat haar man dit liedje als een gedichtje opschreef.

Het gedichtje staat in het boek "Daar komt de tijger".

Tijger

de wind

huilt aan het raam

het is donker buiten

daar

Komt de Tijger

WHAaaww.

Er zijn ook vele liedjes van deze gedichtjes gemaakt, die op een cd staan. Het was voor de kinderen een leerzame middag.

Project

Op donderdag 21 juni a.s. is er een feestelijke afsluiting van ons project ‘van verhaal tot boek’. Op deze avond zullen de 1e boeken en bijbehorende cd’s worden uitgereikt. Het thema van dit project is ‘water’. Het boekje zal tot stand komen met subsidie van de Provincie Drenthe.

Schoolvoetbal

Woensdagmiddag 18 april hebben een aantal jongens in Dalerveen meegedaan met het schoolvoetbal. We hebben die middag 3 wedstrijden gespeeld. Ondanks dat wij met groep 6 en 7 leerlingen waren, hebben we toch nog 2 wedstrijden gewonnen (1-0 en 2-0). Helaas verloren we 1 wedstrijd (4-0), waardoor we niet verder gingen. Gezien het talent dat onze jongens op de mat neerlegden, gaan we volgend jaar zeker meestrijden om de hoofdprijzen.

Zwemmen

Woensdagmiddag 18 april was het dan zover, de zwemwedstrijd “30 minutencup”. Om 13.00 uur verzamelden de 10 deelnemers met diverse ouders bij school, met 5 auto’s reden we richting zwembad “De Peppel” in Beilen. De deelnemers hadden er helemaal zin in! Om 13.30 uur kregen de ploegleider en begeleiders uitleg over de regels. Om 14.00 uur begon de eerste serie en mocht onze ploeg nog even vrij zwemmen. Om 14.40 uur waren we dan aan de beurt, de kinderen hebben zo hun best gedaan maar na 20 minuten kwam de vermoeidheid. We liepen eerst op kop in de tweede serie, maar werden uiteindelijk toch 2e van deze serie. Over 11 ploegen kwamen we uiteindelijk op de 7e plaats. Dat hebben Jan, Allison, Ingrid, Sebastiaan, Elaine, Caitlin, Nadine, Rick, Josien, & Fenny toch heel netjes gedaan. Na het zwemmen kregen ze een heerlijk ijsje. De dames en heren zijn natuurlijk wel even beloond met een mooie medaille. Ouders en kinderen bedankt voor deze gezellige middag.

Groep 7/8

Donderdag 12 april zijn we met groep 7/8 op bezoek geweest bij het bedrijf van de familie Kloosterman. Naar aanleiding van een spreekbeurt van Jan over dit bedrijf, hebben wij een afspraak gemaakt om een rondleiding te krijgen.

Na een snelle fietstocht kwamen we die middag om 13.30 uur aan bij het bedrijf. De heer Kloosterman wachtte ons al op en begon de rondleiding eerst in de kantine. Na een korte uitleg over het ontstaan van het bedrijf en het beantwoorden van de vele vragen, heeft hij ons uitgebreid het bedrijf laten zien. De kinderen waren zeer onder de indruk van alles. Van graan stroom maken? Het kan dus echt.

Na afloop kregen we heerlijke chocolademelk en konden we ons zelf nog even wegen op de weegbrug buiten (14 kinderen + 1 meester = 700 kilo).

Familie Kloosterman bedankt, het was zeer leerzaam.


CBS de Morgenster

‘DE MORGENSTER = GIP-SCHOOL’ 

Enkele jaren geleden koos ‘De Morgenster’ ervoor om het GIP-model in te voeren. De term GIP staat voor Groepsgericht en Individueel gericht Pedagogisch en didactisch handelen van de leerkracht. Dit model vergroot de mogelijkheid van de leerkracht om individuele leerlingen de nodige aandacht te geven en tevens vergroot het de zelfstandigheid van de leerlingen. Het geeft dus de mogelijkheid om adaptief onderwijs te geven en dit is van groot belang voor elke leerling. In de eerste plaats hebben we veel aandacht geschonken aan het zelfstandig werken. Hiervoor zijn regels afgesproken voor de leerlingen en de leerkracht. Vervolgens zijn dag- en weektaken ingevoerd die de leerlingen de mogelijkheid bieden om bepaalde taken zelf te plannen en te kiezen. Tijdens het zelfstandig werken van de leerlingen heeft de leerkracht de ruimte om extra instructie te geven aan leerlingen die dit nodig hebben. Voor alle groepen blijven natuurlijk de nodige instructiemomenten intact. Belangrijk zijn ook de evaluaties die regelmatig met de groep of een individuele leerling gehouden worden t.a.v. de werkwijze. De leerlingen kunnen hierbij feedback geven op hun eigen manier van werken, maar ook op die van medeleerlingen of van de groep als geheel.

Het afgelopen jaar hebben we in het kader van de sociaal-emotionele fase (de laatste fase van het GIP) het samenwerkend leren als speerpunt genomen. Samenwerkend leren is niet alleen samen iets doen, maar vooral samen iets leren. Met behulp van een taakverdeling binnen een groepje leerlingen wordt een opdracht of taak uitgevoerd. Het resultaat is natuurlijk van belang, maar van nog groter belang is het proces waardoor het resultaat tot stand is gekomen.

Met het afsluiten van deze fase kan onze school nu een GIP-school genoemd worden. Van de begeleider van Kobalt ontving de school bijgaand certificaat, dat ondertekend is door het gehele schoolteam.

ANDER NIEUWS: ENGELS!

Heleen Hut en ik gingen onlangs op bezoek bij de Princeschool in Enschede waar al sinds 1992 Engels wordt gegeven aan de groepen 1 tot en met 8. We mochten o.a. een Engelse les bijwonen in een internationale klas. Het was een erg inspirerende ervaring. Dit bezoek heeft geleid tot de aanschaf van methodeboeken voor de groepen 1 tot en met 6 voor onze eigen school. Na de zomervakantie zal er uit deze boeken gewerkt worden om ook de doorgaande lijn op dit gebied te waarborgen. In de groepen 7 en 8 zal vooreerst nog van de huidige methode (Hello world) gebruik gemaakt worden.

Intussen spreken en schrijven de leerlingen al een aardig mondje vol Engels. Hier volgen tot besluit enkele zinnen uit groep 5:

·        I am Chris. I like tractors.

·        Mij name is Aline. I like school. I like language, Dutch and English, and writing.

·        I am Brian. I love my girl-friend.

·        I am Rick. I like playing on my playstation 2.

·        Mij name is Jordie. I like playing games on the computer.

Een hartelijke groet, Emmy Botter


The Young Ones

 

In de Bios, 16 mei 2007: Haaibaai

 

Het visje Pi (da’s kort voor Pisces) moet, na het tragische verlies van zijn ouders, intrekken bij zijn tante. Die woont in een koraalrif in het Caribisch gebied. Als hij wat ouder is wordt hij verliefd op de mooie Cordelia, maar helaas heeft hij wel een stevige concurrent: de haai Troy. En juist omdat Cordelia ook om Pi geeft, kiest ze voor Troy de haai. Want doet ze dat niet, dan is Pi binnen de kortste keren een haaienhapje... Pi besluit echter voor haar op te komen en gaat de confrontatie aan.
De film heet in het Engels ‘Sharkbait’, maar wordt soms ook ‘The Reef’ genoemd. Vergelijkingen met Finding Nemo en Shark Tale zijn onvermijdelijk, maar dit is dus geen sequel. De Nederlandse stemmen worden deels verzorgd door Meike, Anouk, Monique en Fleur, oftewel de meiden van KUS.

1. Mr. Bean’s Holiday. Mr. Been is nog altijd de aandoenlijke, wereldvreemde en egoïstische sukkel die het echter toch goed voor heeft met de wereld.

2. Next. Next is het verhaal van een man die een paar minuten in zijn eigen toekomst kan zien.

3. Wild Hogs. Over vier mannen die een midlife crisis doormaken.

4. Epic Movie. Scary Movie wordt hierin op de hak genomen.

5. Shooter. Bob Lee Swagger is een scherpschutter die wordt ingezet voor de smerigste en gevaarlijkste klussen die het Amerikaanse leger te vergeven heeft.

6. Perfect Stranger. De moord op een jeugdvriend is voor een journaliste reden om zelf op onderzoek uit te gaan.

 

7. Pan’s Labyrinth.

8. Das Leben der Anderen. 1984, de Berlijnse muur staat nog als een huis en een hele brave Stasi-agent doet in opdracht van zijn bazen zijn werk zo goed als hij kan, maar moreel verantwoord is de vraag.

9. Sunshine. De mensheid komt nu ineens dicht bij het einde van de zon en dus de mensheid.

10. Hot Fuzz.

 

Duurste verzekerde lichaamsdelen van celebs

1.    Wibi Soerjadi    - Zijn handen zijn verzekerd voor 450.000 euro

2.    Marlene Dietrich - Haar stem 700.000 euro

3.    Anna Kournikova  - Haar decollete 1,5 miljoen euro

4.    David Beckham   - Heeft benen van 50 miljoen euro

5.    Jennifer Lopez   - Haar billen zijn verzekerd voor 220 miljoen euro

RECEPT: Gevulde pannenkoekjes

  Benodigdheden Bereidingswijze

 

 

3 eieren
4 dl water
200 g bloem
½ theelepel zout
1 theelepel kerrie

boter om te bakken
500 g kipfilet
2 eetlepels boter
zout, peper
½ eetlepel kerrie
½ theelepel gemberpoeder
1 rijpe papaya
2 bananen
1 appel
2 bolletjes gember

1. Klop de eieren los en voeg het water, bloem, zout en kerrie toe. Bak er 8 pannenkoeken van en hou ze warm
2. Snij de kipfilet in dunne reepjes en roerbak ze in de boter goudbruin. Bestrooi ze met zout, peper, kerrie en gemberpoeder
3. Maak de vruchten schoon en snij ze in stukjes. Snipper de bolletjes gember en schep het fruit door de kip
4. Vul hiermee de pannenkoeken en rol ze op

1. Meneer Diets loopt voor de zevende keer naar de kassa van de bioscoop en koopt een kaartje. ‘Maar meneer toch,’ zegt de juffrouw van de kassa verbaasd, dat is nu al de zevende keer dat u een kaartje komt kopen.’ Dat weet ik,’antwoordt meneer Diets,’maar bij de ingang scheuren ze mijn kaartje iedere keer kapot.’

2. Vlakbij een meisjesschool, staat een verkeersbord met de tekst: ‘Pas op. Schoolkinderen’. Iemand heeft er een kleine toevoeging bijgeschreven: ‘Kijk liever naar de lerares’.

 


  Mogen wij u voorstellen…………………………

De organisatie van de Nieuw Balinger survival!

Op een vroege zondagochtend trokken wij naar de pas ingerichte woning van één van onze verslaggeefsters en haar vriend, één van de organisators van de survival. Vroeg was het voor sommigen wel, omdat de avond ervoor een paar biertjes waren gedronken en het laat was geworden. Maar een kop koffie doet in dit geval wonderen. Dus de eerste vraag kon gesteld worden.

¯  Hoe lang bestaat de survival al?

’15 Jaar, maar dit heeft al eerder in Kontakt gestaan.’ (Voor ons, verslaggeefsters, was het ook vroeg)

¯  Wie hebben er allemaal in de organisatie gezeten en zitten er nu nog in?

‘De huidige organisatie bestaat uit Dirk Tump, Henk Groote, Jacco Pol, Ronald Wobben en Steven Meems.’ (Steven was bij het interview niet aanwezig i.v.m. andere bezigheden). ‘Vroeger hebben in de organisatie gezeten: Willem Strijker, Tieme Mennink, Albertje Sok, Geert, Jan Slomp, Bert Warmelink, Cees Wielink. Tenminste dit zijn de mensen die wij ons kunnen herinneren. Mochten we iemand vergeten zijn, onze excuses hiervoor.’

Inmiddels wordt de tweede pot koffie gezet.

¯  Wat vonden jullie tot nu toe het spectaculairst?

Het unanieme antwoord, hoe kan het ook anders: ‘De tokkeltoren op het voetbalveld. Inmiddels nu zo’n twee jaar geleden.’

¯  En dan kom je automatisch bij: Wat is het grappigst wat jullie ’s nachts beleefd hebben?

(Er wordt nog steeds gewacht op de tweede pot koffie. Na controle in de keuken van onze verslaggeefster, bleek het koffiezetapparaat niet aangezet te zijn)

‘Echt hilarisch was dat Jan Wielink in de sloot lag. Bij het poolstokspringen bleef hij achter het stroomdraad haken. Of vrouwen die in het bos ’s nachts moeten plassen en dan beginnen te roepen “Joehoe, niet schijnen ik zit hier te plassen.” Toch moet er gezegd worden dat we veel respect hebben voor de damesploeg. Ze maken altijd heel veel kilometers maar komen altijd goedgemutst over de streep en eindigen meestal ergens in de middenmoot.’

¯  Hoeveel tochten hebben jullie zelf gelopen?

Dirk:’Geen een. Ik reed altijd rond in de auto, en zo ben ik er bij gehaald door Tieme en Albertje.’; Henk:’Zes keer.’; Jacco:’Vijf keer.’; Ronald:’Zes of zeven, weet het niet meer zo precies.’

En toen was er koffie. Duurt even maar dan heb je ook wat.

¯  Wat vinden jullie het zwaarst of vervelendst van het organiseren?

‘Zondagochtend vroeg uit bed. De vrouw die begint te zeuren dat je álweer bezig moet met de survival. Of bij een van de organisators binnenkomen en langs de wc gaan. Al een survival op zich. Het vervelendst van de tocht zelf, is zelf fouten maken of posten op de verkeerde plek zetten. Hopen dat er geen ongelukken gebeuren. Gelukkig zijn die nog nooit gebeurd.’

¯  Hoeveel mensen zijn er ’s nachts bezig voor de survival, lopers, organisatie, posten e.d.?

‘In totaal zo’n ongeveer 120 tot 150 personen. 50 mensen hiervan horen bij de organisatie. Er gaat ongeveer een half jaar overheen voordat de hele tocht rond is. Het bedenken van de opdrachten, route uitzetten, enzovoort.’

¯  Is deze tocht vergelijkbaar met de wampex of is deze zwaarder?

‘De tocht is niet vergelijkbaar. Volgens sommige lopers is deze tocht niet makkelijker dan de wampex. Maar de survival is nu moeilijker dan de allereerste survival. De tocht is langer geworden, de spelletjes zijn moeilijker geworden. Vooral ook omdat de kennis van de lopers is vergroot.’

¯  En als laatste vraag: Waar gaat de route dit jaar langs?

‘Via het bos, over de heide, langs de sloot en over de paden weer terug. Wel kunnen we een tipje van de sluier oplichten: de strippenroute zit er ook dit jaar weer in! En het kan ook nodig zijn om droge kleren mee te nemen.

Goed nieuws is dat in het kader van een jubileum survival, de tocht makkelijker is gemaakt, zodat iedereen fris en fruitig op het grote feest kan verschijnen.’

Het is ons gebleken dat het organiseren van een survivaltocht al een survivaltocht op zich is. Heren bedankt voor het interview en veel succes bij de komende jubileumtocht. Voor ons staan jullie in ieder geval al op nummer 1.

J, E en N.


Laatste Oproep !  Motortoertocht


  Moederdag-Bingo


   Opgaveformulier Survival


  Chr. Ger. Kerk te Nieuw-Balinge bestaat (bijna) honderd jaar!

Op zondag 20 mei 2007 is het precies 100 jaar geleden dat de Christelijke Gereformeerde Kerk te Nieuw-Balinge werd opgericht. Toentertijd viel Nieuw-Balinge nog onder Nieuweroord. Dhr. Albert Koekoek was degene die zich sterk heeft ingezet om een kerk in Nieuw-Balinge te kunnen oprichten. Hij is ook geruime tijd ‘lerend ouderling’ geweest en heeft in die hoedanigheid als voorganger de Chr. Ger. gemeente gediend.

Albert Koekoek en zijn vrouw Margje Pleijzier

In datzelfde jaar 1907 kwam ook het kerkgebouw tot stand. Het huidige kerkgebouw van de Chr. Ger. Kerk is nog steeds hetzelfde gebouw, al zijn er in de loop der jaren wel verbouwingen en aanpassingen geweest. Dit kerkgebouw is dan ook één van de oudste gebouwen van Nieuw-Balinge.

Het kerkgebouw in de 30-er jaren

Nog veel meer over het ontstaan van de Chr. Ger. Kerk te Nieuw-Balinge en de geschiedenis de jaren door valt te lezen in een (nog te verschijnen) jubileumboek.

Op vrijdagavond 25 mei a.s. is er een speciale herdenkingsavond. Om half 8 begint een speciale dienst, maar voor die tijd en ook na afloop is er alle gelegenheid tot ontmoeting en het bekijken van allerlei zaken rondom dit 100-jarig bestaan.

Deze herdenkingsavond is niet alleen voor eigen gemeente. Van harte worden ook alle dorpsbewoners en andere belangstellenden uitgenodigd!

Mocht u belangstelling hebben voor het boek, dan kunt u uw bestelling doorgeven aan de contactpersoon van de commissie 100-jarig bestaan. Het wordt een ingebonden boek met rond de 160 pagina’s. De voorintekenprijs is € 15,= (excl. verzendkosten). Na 18 mei zal de prijs hoger zijn.

Voor meer informatie of om het boek te bestellen, kunt u met de commissie bellen, mailen of schrijven.

Namens de commissie 100-jarig bestaan,  Siska Koster-Klomp siskakoster@hotmail.com


  Een Nieuw-Balinger reist van Iran naar Pakistan

Dorpsgenoot Jur H. reist met reisvriendin Coosje en zijn rugzak per openbaar vervoer van Turkije door Iran en Pakistan naar India. Hier volgt zijn tweede artikel dat gaat over zijn belevenissen tijdens reis van Iran naar Pakistan.

 De Taj Mahal in India, een van de mooiste gebouwen ter wereld.

Het gebied aan beide zijden van de grens tussen Iran en Pakistan is woestijn en heet Baluchistan. Er is nog een derde overeenkomst en dat is: wetteloosheid. De centrale regeringen van beide landen hebben deze gebieden niet onder controle, iets dat wij ons als Nederlanders niet kunnen voorstellen. Het is een onherbergzaam gebied met volksstammen van nomaden, bij wie de hoofdman nog recht spreekt. Het gezag van de regeringen eindigt op 10 meter van de weg. Letterlijk. Ideale omstandigheden voor b.v. smokkel van drugs van Pakistan naar Iran en van spotgoedkope benzine in omgekeerde richting. In de eerste 7 maanden van 2006 heeft het Iranese leger in gewapende confrontaties met bendes niet minder dan 210 t drugs onderschept. Daarbij kwamen 129 bendeleden om het leven. Een gevaarlijk gebied dus. Wat merk je daar als reiziger nu van?

Toen we in Zahedan, gelegen op 100 km van de grens, een hotel betrokken, meldde de receptionist meteen aan de politie dat hij 2 buitenlanders in huis had. Hij deelde daarmee zijn verantwoordelijkheid voor ons. De volgende dag wilden we naar het plein gaan waar vandaan de taxi’s en minibusjes naar de grens met Pakistan vertrekken, om te verkennen hoe het een en ander verliep. “Veel te gevaarlijk om daarheen te lopen”, zei een man in het hotel. Zeg maar waar je heen wilt gaan, dan bel ik de politie. Die brengt je er veilig heen (en terug). Zonder kosten. “Bluf”, dacht ik, maar wie schetst mijn verbazing toen na 10 minuten er inderdaad een politiewagen voor de deur van het hotel stopte met 4 wakkere politiemannen: een chauffeur, een officier met een mobieltje in de aanslag en op de achterbank 2 mannen elk met een Kalasjnikov-geweer in de hand. We namen plaats tussen deze gewapende beschermengelen – het zat wel wat krap- en werden naar het bedoelde plein gereden. Daar bleek dat het personenverkeer tussen Iran en Pakistan vrijwel ingezakt was, want er waren geen minibusjes en geen verzameltaxi’s, alleen gewone taxi’s. De sfeer was enigszins unheimisch in die zin dat alles mogelijk leek. Niet doen dus. De politie bracht ons veilig terug naar het hotel en een van hen die Engels sprak, bemiddelde bij de receptionist dat de volgende dag om 07:00 uur een taxi ons van het hotel zou ophalen en rechtstreeks naar de grens brengen. Zeer zorgzame Iranese politie. Dank en hulde! De taxirit naar de grens werd bij vertrek wel bij een kiosk geregistreerd, met onze namen, hetgeen onderweg nog een paar keer gebeurde. Je bent immers in Baluchistan zoek voordat je het weet.

De grensovergang van Iran naar Pakistan verliep vlot. Het duurde 2 minuten bij de Iranese paspoortcontrole en de douane hebben we helemaal niet gezien. De Iranese grensautoriteiten huizen in een fraai, nieuw gebouw met veel natuursteen. Dit in tegenstelling tot hun Pakistaanse collega’s die het met een stenen hut moeten stellen. Er stonden daar 25 mensen buiten in de rij te wachten op paspoortcontrole. Wij sloten zoals het behoort, achter in de rij aan. Toen de Pakistaanse portier ons buitenlanders in de gaten kreeg, discrimineerde hij ons positief en liet ons voorgaan. Het is uiteraard niet beleefd om dit te weigeren. Bij de douane hadden de ambtenaren geen belangstelling voor de inhoud van onze rugzakken, maar als buitenlanders moesten we ons presenteren bij de commandant, een lijvige Pakistaanse autoriteit met grote snor en pet, gezeten achter een groot bureau met daarop 2 Pakistaanse vlaggetjes, een opvallende telefoon en enige andere, voor de uitoefening van zijn functie noodzakelijke attributen. Zo weggelopen uit een film. Het enige dat hij deed, was het noteren van onze namen enz. in een groot boek, waarna wij onze handtekening moesten zetten.

Buiten aangekomen, het was intussen 10:30 uur, stond tot onze vreugde de bus naar Quetta al op ons te wachten. “We vertrekken om 11:30 uur”, verzekerde ons de chauffeur en dat deden we ook. Alleen, we reden slechts 5 minuten om te stoppen bij het kantoortje van de busmaatschappij in het dorp. Daar aangekomen, kregen we te horen dat de bus pas om 17:00 uur zou verder rijden en we werden verzocht om uit te stappen. Buitenlandse gasten hebben altijd een streepje voor, “dus” werden we om 15:00 uur door 2 medewerkers uitgenodigd met hen in het kantoortje de maaltijd te gebruiken. Discreet achter een gordijn en zittend op de grond waarop een laken was gespreid. Geen bestek, eten met de hand. ‘s Lands wijs, ’s lands eer. Voorbeeldige gastvrijheid.

De bus vertrok “op tijd” en was afgeladen, niet alleen met passagiers die zelfs in het middenpad op de grond zaten, maar ook met vracht op het dak. Om ca. 17:30 uur, de zon was net nog niet onder, stopte de bus om alle gelovigen, dat waren dus alle passagiers minus reisvriendin Coosje en ik, gelegenheid te geven voor het avondgebed. Bidkleedjes werden op het zand uitgespreid en alle hoofden naar Mekka gericht. Indrukwekkend.

De weg was recentelijk geheel geasfalteerd en zonder gaten, zodat we er zelfs in slaagden om wat te slapen. Dit ondanks de omstandigheid dat gedurende de hele rit Pakistaanse muziek ten gehore werd gebracht. De muziek was op zich welluidend, maar nogal luid. Coosje meende dat dit laatste met opzet gebeurde, omdat ze het achterin in de bus tenslotte ook moesten kunnen horen.

Om 04:30 uur kwamen we in het donker in Quetta aan na een rit van 11,5 uur met slechts 1 stop. Vóór een busreis moet je dus niet te veel drinken, maar dat wisten we. Alle passagiers stapten uit, maar we moesten als enigen blijven zitten. We kregen elk een deken tegen de kou en de chauffeur gaf ons opdracht te gaan slapen. Zelf kroop hij en de bijrijder ook onder een deken voor een tukje. Licht in de bus uit en geen muziek meer. Heerlijk rustig. De reden werd ons niet meegedeeld, maar we hadden vertrouwen omdat ze ons steeds zeer voorkómend behandeld hadden. Toen het licht geworden was, om 07:00 uur, werd reveille geblazen en mochten we de bus uit. Het bleek dus zuiver een veiligheidsmaatregel geweest te zijn. Ze wilden ons niet in het holst van de nacht Quetta insturen, ook niet met een taxi. Tenslotte kom je ’s nachts ook niet gemakkelijk een hotelletje binnen. Hulde voor de busmaatschappij!

We hadden een luxe hoekkamer met uitzicht op het oosten en zuiden. Bovendien een gaskachel die functioneerde. Dat was wel nodig, want buiten werd het overdag niet warmer dan 8 graden. We hadden zelfs een koelkast op de kamer, compleet met snoer en stekker. Alleen was er geen stopcontact in de buurt. Coosje meende dat zoiets niets afdoet aan het gevoel van luxe.

In de loop van de volgende dag bezoeken we een theehuis. Een jongeman vraagt ons, wat we in Pakistan doen, want “we zijn toch allemaal terroristen?”. Twee andere jonge mannen verkondigen ons dat “Pakistan een slecht land is, omdat er geen recht is en dat was er wél in de Engelse (koloniale) tijd”. Tijdens ons verblijf in Pakistan werden we verscheidene keren gevraagd: ”Hoe voelt u zich in Pakistan?” en dan wisten we wel wat men bedoelde. Net als in Iran hebben de mensen hier een negatief zelfbeeld van hun land. Daar komt nog bij dat het hockeyteam van Pakistan al jaren in een dip zit, dus er valt weinig te vieren.

We reizen met de trein van Quetta naar Karachi, een stad met 10 miljoen inwoners. Hoewel er per dag slechts 10 treinen uit Quetta vertrekken, zet onze trein zich met 45 minuten vertraging moeizaam in beweging. We reizen 1e klas slaapwagen d.i. een coupé met 4 slaapbanken, waarvan 2 opklapbaar. Geen verstrekking van beddengoed, maar we hebben onze slaapzakken. Wanneer de conducteur komt en Coosje hem beleefd vraagt om haar opklapbed te willen vastzetten omdat het wiebelt, antwoordt de man vriendelijk: “Dit is Pakistan” zonder iets te ondernemen. Het is tekenend voor het land. De trein schommelt permanent en elk ogenblik denk ik dat hij uit de rails vliegt. De rails liggen gewoon niet goed d.w.z. horizontaal en recht. We arriveren in Karachi met 3 uur vertraging, waarmee de treinreis in totaal 23 uur geduurd heeft. Meer spoorgenoegen voor hetzelfde geld, denk ik.

Mijn favoriete eetstalletje in Peshawar (Pakistan).


  Midden-Drenthe start met uitvoering ‘Veur Uutzicht’

  

Gemeente Midden-Drenthe heeft vorig jaar een subsidie aanvraag ingediend bij provincie Drenthe en LEADER+ voor het dorpsomgevingsproject Veur Uutzicht.

Zowel provincie als LEADER hebben positief beschikt. Hiermee is een subsidie toegezegd van respectievelijk € 195.807 en € 195.806. Het restant van de totale projectkosten (€ 604.920,-) komt voor rekening van de gemeente en projectdeelnemers.

Met het dorpsomgevingsproject ‘Veur Uutzicht wordt op projectmatige wijze uitvoering gegeven aan werkzaamheden variërend van het herstel van verdwenen cultuurhistorische elementen / landschapselementen tot de ontwikkeling van recreatieve paden. Belangrijk hierbij zijn de oorspronkelijke kenmerken van de streek.

Het is dus een streekeigen cultuurhistorisch gerichte aanpak. Ook krijgt de nazorg door streekbewoners een belangrijke rol in het geheel, om te voorkomen dat er in de toekomst achterstallig onderhoud voorkomt.

Aantrekkelijkheid gebied vergroten.

Met de uitvoering van dit project willen we de aantrekkelijkheid van het gebied vergroten door de regionale identiteit te versterken. De aantrekkelijkheid voor zowel bewoners zelf als voor toeristen wordt hiermee vergroot.

Looptijd project.

Het project loopt tot 1 juli 2008 en de projectleiding is uitbesteed aan Landschapsbeheer Drenthe.

Officiële start Veur Uutzicht.

Nu de informatiepanelen in de streek zijn geplaatst lijkt het ons een mooi moment om het officiële startsein van Veur Uutzicht te geven. Dit vindt plaats op woensdagavond 6 juni 2007. Om 18.00 uur start het officiële gedeelte bij de carpoolplaats in Nieuw Balinge.

Daar zal een aantal sprekers vanuit de gemeente de aanleiding van het project vertellen en een uitleg in hoofdlijnen geven over het project Veur Uutzicht. Vervolgens zal het informatiepaneel officieel onthuld worden en is er de tijd voor een kopje koffie met krentewegge.

Na dit officiële gedeelte gaan we onder leiding van Albert Kerssies van Natuurmonumenten en de projectleiders van Veur Uutzicht een wandelingetje maken door het landarbeiders-wetgebied. Tijdens deze rondgang wordt uitleg gegeven over hoe het gebied is ontstaan en wat er in het kader van het project uitgevoerd zal gaan worden.

Na afloop is het mogelijk om in het dorpshuis van Nieuw Balinge onder het genot van een drankje nog even na te praten. Of misschien wel te filosoferen hoe het gebied na afloop van het project er uit zal zien.

Het project Veur Uutzicht wordt in opdracht van gemeente Midden-Drenthe uitgevoerd. De projectleiding is in handen van Landschapsbeheer Drenthe. Provincie Drenthe, Leader + en de gemeente financieren het project.


  Fietsreis door de tijd.

Mekelermeer

Na het succes van vorig jaar gaan we op zaterdagmiddag 30 juni samen met Bart Pijper een fietsreis door de tijd maken. Op de fiets verkennen we de omgeving van boswachterij Gees en ontdekken hoe gebeurtenissen uit het verleden hier allerlei sporen heeft achtergelaten. We zien een Pingo-ruïne, grafheuvels, een Motte en herkennen een  oude Markegrens. Ook krijgt het landschap in relatie met de natuur de nodigde aandacht. De fietstocht is ongeveer 19 kilometer lang en we zijn ongeveer drie uur onderweg. Er moet ook een paar honderd meter gelopen worden

De start is om half twee op de parkeerplaats van dorpshuis ‘De Heugte’ in het centrum van Nieuw Balinge.

MOEDERDAG…

 Zo lang ik het me kan herinneren, heb ik iets met de maand Mei. Het is net of de maand iets feestelijks heeft. Je wordt er een beetje blij van. Aan moederdag, die we altijd vieren in deze maand, ligt het niet.

      Ik zat in de 5de klas van de lagere school, toen er voor de eerste keer moederdag gevierd werd. Zelfs de naam van de juffrouw weet ik nog. Juffrouw van Oosten heette ze. Vrijdags voor moederdag, moesten we een versje overschrijven en natuurlijk begon het met lieve moeder of mama, maar dat weet ik niet meer.

Maar wat moest ik nou met dat versje:

Helemaal in paniek,en niets durven zeggen tegen de juf, deed ik net of ik schreef, maar er kwam geen woord op het papier. Wij hadden namelijk geen moeder meer.  Eindelijk zag de juf hoe ik zat te worstelen met de teksten zei; zet jij er maar lieve tante boven en zo kwam het toch nog goed.

Dit is mijn eerste herinnering aan moederdag. Alle moeders wil ik een hele fijne en mooie moederdag toe wensen

Groetjes I. Snels


  Jeugdsoos en Tienersoos


 Kunst in De Heugte

Dorpshuis Nieuw Balinge

Open: 4 mei t/m 22 juli,  vrijdag, zaterdag en zondag, (zondag 13 mei en vrijdag 15 juni gesloten)

Van 13-17 uur.

Schilderijen en foto's van diverse deelnemers.


  Nieuws van Natuurmonumenten

In het kader van het project “Land Veur uutzicht” zal Natuurmonumenten een infopaneel plaatsen aan de Stienkamp, dat er ongeveer uit gaat zien als onderstaand paneel. (zodra het definitieve exemplaar gereed is, zal dat paneel te zien zijn op de site van Nw-Balinge). Er is gekozen voor een zandkleurig paneel. Deze kleurcombinatie is nieuw voor Natuurmonumenten en zeer passend bij het stuifzandgebied. Daardoor is dit paneel uniek in Nederland. Wederom heeft het gebied een primeur. Ook zal hier de gehele parkeerplaats worden opgeknapt en uitgebreid tot ongeveer 25 plaatsen, evenals het pad voor minder validen wordt opgeknapt. Ook de witte wandelroute is aangepast en start nu op alle parkeerplaatsen, waaronder die van dorpshuis ‘de Heugte’ te Nieuw-Balinge


  Verhaal:  Van Scheper tot Wolvenjacht !

Kontakt brengt dit jaar een reeks verhalen over het vroegere Drentse dorpsleven. Zo wordt o.a. vertelt over het afbranden van veen voor het verbouwen van boekweit, waar in ons dorp de naam Boekweitstraat vandaan komt, evenals het verhaal ‘de Wolvenjacht’. (‘Wolvenhaar’) In dit verhaal wordt duidelijk waar de namen: ‘de Breistroeken’ en Breistroekenweg’ en Schepersweg vandaan komen.

Veel, plezier met de serie: ‘Van Scheper tot Wolvenjacht’!’

VUUR IN ‘VELD

Het is begin mei. De boekweitboertjes hebben al  enige dagen de stoep van het gemeentehuis platgelopen om brandbriefjes te halen. Het grauwe bovenveen ligt sedert een paar maanden losgeharkt en nu de maartwind en het aprilzonnetje hun bijdrage tot het uitdro­gen hebben geleverd, kan de verassing beginnen. Boekweit gedijt goed op een verkoolde veenlaag.

Met het briefje 'Vergunning tot het branden van perceel nummer ... ' van de burgemeester lopen de boekweitverbouwers nu met de vuurpan over de sponsachtige massa, schudden de fijne kooltjes door de gleuven van de roosterbodem en zetten daarmee de wereld in rook en smook. De noordoostenwind drijft een bruine walm door de bloeiende vruchtbomen en de kranten vermelden zelfs de klach­ten uit Londen over de 'Dutch peatsmoke.'

Smeed het ijzer als het gloeiend is, denkt meester Meulstee en zijn wekelijkse taalstuk gaat dus over de veenbrand. Wit op zwart verschijnen zijn gedachten op het bord en in dezelfde trant tikken de griffels van zijn leerlingen op de leien.

'De kruistochten naar Palestina waren tussen elfhonderd en der­tienhonderd. Men wilde het Heilige Land van de Turken bevrijden. De kruisv~arders vochten niet altijd, maar gaven hun ogen ook de kost. Ze leerden er de boekweit kennen. Bij hun terugkeer namen ze zaad mee.'

'De boekweit levert de beste oogst op zandgrond en op de ver­brande veenkorst.'

Dat is bij ons in Drenthe, denken de jongens en meisjes met een gevoel van eigenwaarde.

'De boekweit is een kind uit het zuiden en kan dus niet tegen nachtvorst. Daarom wordt ze gezaaid als de ijsheiligen vertrokken zijn, dus na 14 mei.'

De griffels roffelen over het blauwzwarte leivlak en verder gaat het: 'De boekweit komt met twee blaadjes boven de grond. Het is dus een tweezaadlobbige plant. Boekweit spreidt zich geweldig uit, want als een late nachtvorst die blaadjes zwart kleurt, zegt de Drentse boer: Zolang ik nog twaalf gezonde plantjes onder een wan kan tellen, zet ik de ploeg er niet in!'

Het loopt nu tegen half twaalf. Een deel van de jongens en meisjes is met het schrijfwerk klaar. Opeens weerklinkt er getoet.

'Het boerhoorn giet!', fluisteren de jongens.

Meester Meulstee loopt naar de schooldeur, spreekt met een voorbijganger en zegt tegen zijn leerlingen: 'Vuur in het veld!'

Dat wil zeggen, dat door een straffe noordoostenwind, de gun­stigste wind voor het branden, het vuur de perken te buiten is gegaan en vanuit het veen zich verbreidt over het zandige heideter­rein. De verstuiving van de hete veen as zet alles in gloed.

Als om twaalf uur de jeugd naar huis rent, zit Tienus Haneveld, de gemeentewerkman al in de toren en klept met de klepel tegen de klokwand. Dit kleppen met de hand vervangt het gewone luiden en is een oproep tot 'allen in het geweer!'

Uit vele huizen komen mannen met schoppen. Alles rept zich om de hakbossen die als een brede singel de es omzomen, te bescher­men tegen het aanrollende en aanstuivende vuur, dat snel door de lage dopheide schuift, door de hoge riegtoppen knettert en oplaait in verspreide zwerfdennen.

Scheper Rieks en zijn hond Siep zijn ijverig in de weer om de kudde naar de schapendrift te drijven. Ze krijgen hulp van school­jongens. Een honderd meter vóór de vlammen zijn al mannen bezig een strook heide af te plaggen. Geert Massink, volmacht en brand­meester geeft aanwijzing. Met de hand aan de mond roept hij: 'Het pad brieder uutzetten, aanders vlög het vuur der nog over!'

De mannen zweten. Van de zuidkant komt een ongeluksbode: 'Ik bin derumtoe ewest, een paor tärfbulten staot glunig!'

'De aandern nat holden, aj der nog bij kunt!' roept de brand­meester en wijst een paar lui aan, die emmers hebben meegeno­men. Waar baggerturf staat, zijn immers ook trekgaten, uitgeveen­de kuilen met water.

'Een stuk of wat flinke jonges mu'k hebben! Daor tussen de plassen is bente en lege dopheide, daor kuw hum holden.'

Een deel van de mannen slaat met grote bremtakken op plaatsen waar de licht ontvlambare bente zich ook gemakkelijk laat doven. En boven het geloei der vlammen en de stem van de man, die lei­ding geeft, hoort men onophoudelijk het gegil van wulpen die hun kroost in vuur en rook zien ondergaan.

'Pas op veur die adder!' Een afplagger slaat heftig toe. De beide delen van het doormidden geslagen dier kronkelen op het heide­kruid. Voor de vlammen uitschuifelend heeft het beest zich in de richting van bos en es trachten te redden.

Een jongen schopt tegen de adderdelen.

'Pas op jonges, zo lange as de zunne niet onder is, speit hij nog venien!' Het is het volksgeloof dat de adder spuwt en een gewonde adder met de ondergaande zon sterft.

Hazen, konijnen en een vos buigen rechts en links af. Ze zijn vlug, kennen de schapenpaadjes tussen de heidestruiken en weten ondanks veel mensen een doorgang te vinden. De bossen zijn hun veilig terrein.

Van de noordkant komt geroep. Daar in de zandverstuiving staan veel dankberbeien (jeneverbessen). Enkele van die struiken hebben vlamgevat en hun hoog opvliegende vonken bespringen nu een hoek van het uiterste berkenbosje. Het voorjarige gele berkenblad op het mostapijt smeult, sprikken knetteren al, de vlammen zengen reeds het ontb9ttende berkengroen.

'Vief man naor de börk!', commandeert Massink. En deze vijf bedwingen met los zand dat daar rijkelijk onder het ijle bekermos te vinden is, het begin van een ramp, want achter de berkaanplant liggen dennenbossen.

De vlammen bereiken nu de afgeplagde strook. Ze stuiten, maar geven de strijd niet op. Ze spuwen vonken over de blote ruimte, maar waar het vuur ook overspringt, overal wordt het in de kiem gesmoord.

Voldaan zegt Massink: 'Wij hebt het ewunnen!'

'Wij bint baos!', roepen kerels die zich het roetzwarte zweet van het gezicht wissen. 'Kerel, wat he'k een dörst!', roept er één en allen volgen hem naar een heideplas, waar ze zich net als de uitgelezen mannen van Gideon op de buik werpen en het veenwater met lange teugen opslurpen.

'Wat een lappe!', schudt Massink het hoofd, 'meer as vief tig bunder ligt zwart!'

'Mit twei jaar hew jonge heide veur de schaopen!' , troost Klobben, die altijd lichtpunten ziet.

Allen turen over de zwartgeschroeide vlakte naar het nog altijd sterk walmende veen. Met de opluchting komen de tongen los.

'Wat een witte stienties', wijst een kleine jongen.

'Och, och, wat bint er een eier kepot egaone', sluit de stem van de jager Egbert Meersing hierop aan, 'wat een eierdoppen!'

Dit zijn dus de witte steentjes, die sterk afsteken tegen de roet­massa.

Verwijtend klinkt er: 'De boekweitboer lat ok maar braanden, wat braanden wil. Waar de wiend vandaon komp lat hum kold!' De brandmeester, als man van de daad zegt: 'Nou mu'k nog een paar jonges hebben, die hier vanmiddag blieft vanwegens de smeu­lende vonken.'

'Veur een panne mit eten kuw ok nog zörgen!', vult Klobben aan. Als de wachters zich op het mos in de schaduw van het geredde berkengroen neervlijen, nemen de anderen de schop onder de arm en keren druk napratend naar het dorp terug.

Enige uren later is alles in rust. Er strijkt enkel nog rook van het na­smeulende veen over de rieten daken en langs de appelbloesems. Op zijn laatste ronde in de voomachtelijke stilte hoort veldwachter Knebel alleen nog vanachter het zwartgebrande niemandsland het mei-gekwaak van de veenkikkers.

EINDE.

Volgende maand: ”Toen ik jong was.”


  TUIN – SCHUUR – GARAGE VERKOOP 2007

 


   Berichten van V.D.O.

KAN TERUGZIEN OP DRIE LEUKE TONEELAVONDEN!

 

Twee keer volle bak bij

SOEPJURKEN MET BALLEN!

Wat zijn wij als toneelvereniging blij met zoveel enthousiast publiek.

Iedereen heeft weer genoten van het spel.

Maar liefst 12 spelers hebben een leuk stuk met verve op de planken gezet.

We danken dan ook alle spelers en verdere medewerkers  voor hun inzet en zeker ook het publiek want daar doen we het voor, en  twee keer een bomvolle zaal is dan natuurlijk grandioos!

 

Op Koninginnedag Jeugdtoneel!

Een goed gevulde zaal heeft genoten van

Onze jeugdleden welke 4 korte toneelstukjes voor het voetlicht brachten.

V.D.O. hoeft zich geen zorgen te maken voor de toekomst, deze jeugdleden zijn dan een aanwinst om ook te gaan spelen  bij een avond vullend toneelspel.

Dank aan alle spelers, medewerkers enz.

En vooral niet te vergeten DANK aan allen die onze toneelavonden hebben bezocht!

Tot de volgende keer,

Bestuur V.D.O.

   BUURT ACADEMIE NIEUW BALINGE

Opgave voor cursussen kan nog steeds!

In September gaan er weer diverse cursussen van start.

Als u zich al heeft aangemeld hoeft u niets te doen u krijgt vanzelf een brief van het Drenthe college.

Wél hebben we gekozen voor opgave bij één  persoon en dat is bij

Albert  Wielink tel: 321323

Neem dus contact op met Albert als u deel wilt nemen aan een cursus of dat u een idee heeft voor en nieuwe cursus enz. enz.

Gepland staan al:

Computer vervolg

Computer beginners

Opfris cursus Nederlands

Vervolg Engelse les

Geheugen training

EHBO vervolg jonge Kinderen

Kook cursus voor Mannen

Metsel cursus voor Meisjes

Heeft u belangstelling bel Albert en het wordt genoteerd en bij voldoende opgave ook uitgevoerd!

Mocht u onverhoopt geen bericht krijgen van een cursus terwijl u zich wel heeft opgegeven neem dan meteen contact op met Albert en het wordt geregeld.

TOT ZIENS OP DE BUURTACADEMIE

NIEUW BALINGE!

i.o. José Post

  Zonnesalon "Jose" stopt


   Uitwisseling van Recepten


    Nieuws van Zomerfeest


 Uitnodiging S.V. nieuw Balinge 1


     Straatspeeldag voor kinderen basisschool


  ‘Olde kunde’(Drents verhaal)

‘Wat donkt oe’ vrag Margie an Trientie, ‘zulle wij vandage de fietse ies weer pakken, ‘t is zók prachtig mooi veurjaorsweer. Dan kunne wij onze gewrichten ies weer wat lös maken, die bint dizze winter aordig stram e worden deur al dat gezit op de stoel. Ik heb hiel wat sokken e breid, mar daor hebt mien knien’n niks an e had. He’j tied um een ende te fietsen vanmiddag?’

‘Ik vien ’t best’, antwoordt Trientie drekte, die d’r ok graag eempies op uut mag gaon en ‘t fietsen niet schuwt, ‘mar waor wo’j hin dan?’

‘Zulle wij ies naor Dientie gaon?’ kwam Margie mit heur veurstel, ‘doar hebbe wij ons al zo’n pose niet laoten zien.’

Oei, dacht Trientie, Dientie woont nou niet bepaold naost de deure en al hielemáole niet aj gien aander vervoermiddel tot oen beschikking hebt dan een fietse zo as in ons geval, en dan ók nog nao zo’n winterstop as wij had hebt. Naor Dientie is ’t wel 15 kilometer fietsen!

Ach, wat kan ’t mij ok schelen, dacht Trientie, lao’k ’t mar doen, ik ete wel een plakke stoete minder, dat scheelt mij aordig wat zoerbraanden aj flink op de pedalen mut.

De beide vrouwluu spreekt of en gaot ieder hun weegs um ’t neudige nog te doen in ‘t huusholden.

s’Middags um ien ure wörd de fietse van stal haalt, de stoute schoenen en de jassen wörden an e trökken en daor gungen de dames hin. Vol goede moed naor Dientie!

Trientie had er inderdaod verstaandig an e daone um die iene plakke stoete in de kladde te laoten zitten, want ’t fietsen gung heur makkelijk of nao zo’n lange periode niet e fietst te hebben.

Margie had daor mit ’t eten niet zo gauw an e dacht, en ach, waorumme zu’j die leste speklappe laoten liggen as ie smak naor meer! Mar ók Margie had, ondanks dat extra speklappie, weinig of gien muite mit de fietstocht.

Nao een tussenstop op een picknickbaankie die de beide dames hiel anlokkelijk an e keken had en ze de verleiding niet hadden kunnen weerstaon um eempies te gaon zitten, kwamen ze zo rond kwart aover twei an bij Dientie.

Dientie, die niet zo hiel ‘goed meer te bien’ was, zo ze dat vrogger zeiden, en die zo hier en daor een gewricht had die niet van heurzölf was, zat achter de nei-mesiene en had al een paar broeken van heur zeune, veurzene van een neie rits.

‘Goh, Dientie, ku’j dat nog opbrengen magie?’ reageerden de beide vrouwelijke gasten in koor.

‘Ja natuurlijk’ antwoordde Dientie zoals ze altied was; flink en dapper; ‘Aanderen um mij toe kunt dan wel menen da’k gek binne ak zoks doe en ’t veur de kiender mut laoten liggen, mar dan hebt ze an mij een verkeerde! Al he’k dan ok een keunstheupe en ik gien haze meer kan vangen, een rits in de broek zetten kuj zittend doen, dus waorumme zu’k ’t niét doen? Ik mag graag neien en ik heb wat um haanden op dizze maniere.’

De twei vrouwen waren ’t hielemaole mit Dientie iens en reageerden; ‘ie hebt hielemaole geliek Dientie, de jongeren kunt dan wel menen da’j niks meer kunt en soms net doet aj ‘iene van de zeuven in heideplokken hebt’ aj bejaord bint, mar dan hebt ze het wél mis, wij kunt nog genog!’

De drei dames, allemaole zo rond de tachtig, zaten gezellig bij mekaar te keuvelen toen opiens Berend, de buurman van Dientie, de kop um de deure stak en glunderend groette; ‘moi vrouwluu, waaj d’r ok ies weer? Ik zag de beide fiesten staon en dacht, dat bint vást Trientie en Margie, ‘k wil ze tóch eempies goeiedag zeggen.’

De buurman wörd hartelijk onthaald en dat ‘eempies’ van Berend wörd bijna de hiele middag. Dit tot groot plezier van de aanderen, want Berend kun mooi vertellen en had altied lol.

Berend was, ondaanks zien zere heupe, net as de dames, nog barre best in doen.

‘As mien heupe d’r nét zo aover dacht dan ikke zölf’, gaf Berend te kennen, ‘dan was ik ’s morgens veule eerder uut bedde. Mien heupe plág mij zo, da’k mien slimme bien eerst een kwartier naost bedde laot bongelen veur ak d’r uut kan. Binnenkort krieg ik een neie heupe, daor he’k ’t ók an toe. Dat scheelt mij ’s morgens dus een kwartier! Mar verder giet ’t goed en ik doe nog veule’, vertelt Berend trots an de drei vrouwen. ‘Ik gao bijveurbeeld nog regelmaotig mit Hendrik pad op.’

‘Mit Hendrik?’ reageerden de vrouwen min of meer ongerust. ‘Hoe dúrf ie dat Berend, dat mannegie is haoste negentig jaor, kröp nog achter ’t stuur en is ók nog bliend an ien oge. Hoe durf ie bij Hendrik in d’auto?!’

‘O’, zeg Berend mit een staolen gezichte en tóch een twinkel in zien ogen, ‘dat wil makkelijk, Hendrik en ikke bint hiel goed op mekaar in e speuld wat dat betreft. Hendrik hold mit zien iene goeie oge, de linker kaante in de gaten, terwijl ik de aandere kaante van ’t verkeer goed in de smiezen hold. Zo doe’w ’t altied. En ie kunt ’t zien, is nog nooit fout egaone, ik lope ‘dr nog, al is ’t wat strompelig, mar dat komp niet van Hendrik zien slimme oge, ha ha ha’.

De vrouwen lagen dubbel van ’t lachen en ók Berend vermeuk zich opperbest.

Samen mit mekaar hadden ze een gezellige middag had, as olde bekenden onder mekaar!

En dat kuj begriepen, de fietstocht naor huus gung veurtreffelijk. Ok dizze keer weer zonder zoerbraanden én zölfs zonder tussenstop op een picknick-baankie!


  Collecte Jantje Beton

De collecte van Jantje Beton heeft  € 315 euro opgebracht. Wij willen lopers en de inwoners van Nieuw Balinge hier heel hartelijk voor bedanken.
 
Met vriendelijke groeten
Het bestuur van peuterspeelzaal Duimelot