juli 2005, Geke Strijker's laatste soosvergadering


Mijn laatste soosvergadering....

‘Nieuwe’ ouders hadden zich inmiddels aangemeld om de soos te ondersteunen en dus voort te laten bestaan. Ouders waarvan ik weet dat ze het privé ook druk hebben, maar toch ook het ‘nut’ van een tienersoos inzien en hun schouders er onder willen zetten! (Petje af voor deze inzet!)

Het afgelopen seizoen zou ik nog meedraaien en dus was voor mij nu het eind in zicht na jaren als ouderraadslid van tienersoos ‘Teenspirit’. Ik had daarom de vorige keer aangegeven dat de eerstvolgende keer mijn laatste soosvergadering zou zijn.

Nou… dat heb ik geweten!

Dinsdagavond, 21 juni 2005, een dag voor de soosvergadering werd ik gebeld, ik mocht alleen maar koken voor mijn mannen thuis, 'ZELF NIET ETEN!'  werd me opgedragen. Het idee om iedereen te trakteren op taart o.a. kon ik beter wijzigen, want na dit telefoontje kon ik wel nagaan dat het iets met eten moest hebben te maken.

Salade met stokbrood? denk je dan, of een patatje. Dat kon m.i. bijna niet anders, maar ik zou wel zien wat het zou worden.

Als ik om kwart over zes aanwezig kon zijn in ‘de Heugte’. Natuurlijk. Zo gezegd zo gedaan. Tegen kwart over zes liep ik het dorpshuis binnen. Niets te zien, maar... des te  meer te horen! Ik ging maar op het geluid af en toen ik de desbetreffende kamer naderde wist ik wat het geluid was, het geluid van bestek en servies. Toch eerst maar laten horen van mijn aanwezigheid. Op  mijn: "Vólluk!", kwam een van de ouderraadsleden me haastig tegemoet die me vervolgens vriendelijk, maar zéééér dringend vroeg om nog éven voor (aan de ‘stamtafel’) te willen wachten. Oké, ook geen probleem...

Spannend! En dat allemaal voor MIJ?!

Na tien minuutjes hadden ze ogenschijnlijk alles onder controle en werd ik binnen geroepen in 'zaal 4'.

Waar ik aan gedacht had al die tijd, maar niet aan wat ik NU zag staan! Een Chinese rijsttafel vulde de tafels van 'onze eigen gebruikelijke vergaderruimte' en werd ik ook nog eens extra verwend met een heeeeele mooie bos bloemen, een tweetal schitterende Drentse boekjes én… een kaart door ieder bestuurslid beschreven met een groet en of dankwoordje speciaal aan mij gericht, het kon niet op! Hier had ik bijna geen woorden voor, onvoorstelbaar, zo’n afscheidsfeest! Nog even gezellig vergaderen over het a.s. tienerkamp, daarna was ik aan de beurt en  mocht ik vertellen wat mijn traktatie was voor iedereen….

Toen ik dan ook vroeg wie me wilde helpen om de mega-super-slagroomtaart uit de auto te halen, was de angst in menig oog zichtbaar (…wat wil je na zo'n rijsttafel!)

Nee... grapje... WIE WIL MAG EEN IJSCO UITZOEKEN NAAR EIGEN KEUZE! Het bleek dat dat niet tegen dovemansoren gezegd werd, vooral met zo’n warme zomeravond is een ijsje niet te versmaden en zaten we later dan ook gezellig  aan een ijsje te smikkelen met z’n allen!

Na alle bedankjes in ontvangst te hebben genomen én nadat ik iedereen, maar vooral de tienersoos heeeel veel succes toewenste in de toekomst, ging ik met een fijn, maar vooral een voldaan gevoel over deze nieuwe ouderraad huiswaarts!

*-*-*

Rest mij alleen het volgende nog te zeggen:  

Dank!

De tieners konden op de zaterdagavond terecht in de soos.

Een aparte afdeling in ‘de Heugte’

was een schot in de roos.

De eerste tieners waar ik mee werd geconfronteerd,

zijn inmiddels al ruim

de twintig gepasseerd.

Nog steeds draait de soos,

met een ander bestuur weliswaar,

nog steeds in ‘de Heugte’

gezellig op de zaterdag bij elkaar.

“Dat willen óók wij graag zo houden”,

had ik van Jannie en Geertje vernomen.

Zij hebben nu definitief van mij

het ‘soos-stokje’ overgenomen.

Toch wil ik niet nalaten

en ook een goed woordje te doen,

voor Marianne van nu,

en Klaas en Harold van toen.

Want….. wat íedere soos

zou mogen wensen,

is de samenwerking met deze

‘stichting-Welzijn-mensen’

Toch óók een dankwoord voor anderen

die hun inzet hebben getoond,

van oppas-ouders tot begeleiders,

want je ziet het, het loont!

Ik wens de soos dan ook

nog veel succes en heel veel vertier,

Ik heb het graag gedaan,

met heel veel plezier!

Geke Strijker, Nieuw-Balinge