september 2005, Jan Willem Goedknegt(40) en Frank Coolen(40)


Mogen wij U voorstellen....

Verslaggevers waren dit keer toch wel benieuwd wat ze aan de Hoogeveenseweg 20 zouden aantreffen.  Het was ineens druk geworden bij het oude huisje waar de familie IJmker ongeveer 48 jaar had gewoond.

 

Waar het vroeger zo stil was geweest heerste er nu een grote bedrijvigheid. Werden spontaan begroet door een stel honden.Later leerden wij dat dit twee “Bobtails” waren.  Kregen ook een verhaal te horen dat dit eigenlijk al de oude benaming was. 

Bobtails hadden vroeger geen staart.  Dit had te maken met de belasting in Engeland. Voor Bobtails met een staart  moest belasting betaald worden. Zodoende werden  ze gecoupeerd en vielen buiten deze regeling.

Buiten stonden de eigenaars, Jan Willem Goedknegt(40) en Frank Coolen(40) ons al op te wachten.

Moesten eerst de kippen zien welke in een oude conifeer zaten. Wij hadden nog nooit zoveel kippen in een boom gezien en vonden dit dan ook een foto waard.

Tevens hadden zij nog 3 honden, 4 katten, een rat, schildpad en sinds enige tijd een veeltal vissen in de aangelegde vijver te hebben. “En ooit moeten er Ezels op het land verschijnen” gaf Frank aan.

Lieten ons eerst het buitengebeuren zien. We waren onder de indruk van de ruimte om het huis heen.

In de grote kapschuur hebben ze een appartement aangelegd.  Later kregen we te horen wat hier de bedoeling van was. In de kamer bleek een bouwtekening te hangen.   

Willen het huis grondig gaan renoveren en doen dit zelf. Verblijven dan in die tijd in het tijdelijke appartement.  Proberen wel zoveel mogelijk de oude stijl te handhaven.    

Met name het achterste deel van de boerderij gaat er helemaal af. Dit deel blijkt behoorlijk vochtig te zijn en soms ruik je de lucht van de koeien nog welke er jaren geleden gestaan hebben. 

Waar komen jullie vandaan? 

Wij hebben de laatste 15 jaar samen in Austerlitz gewoond.  Jan Willem komt  oorspronkelijk uit Zeist maar is al op jonge leeftijd verhuisd naar Austerlitz.

Frank kwam daarvoor uit Maarn. Woonden daar ook mooi tegen de bosrand maar alles was teveel ingekaderd. Wilde meer ruimte om zich heen. Ook was de omgeving daar niet meer betaalbaar.

Tijdens een vakantie in de omgeving van Nieuw Balinge zagen zij dit huis te koop staan. Waren direct verkocht en wisten dat dit hun droom was.

Ook bevalt hun het leven hier in het Noorden. Mentaliteit is toch nog anders. Er is nog ruimte en de mensen zijn veel vriendelijker en nemen nog de tijd.

Jan Willem geeft aan dat hij hier wel een eigen begraafplaats mist.

Met het dorp voelen zij zich erg verbonden ook al wonen zij buitenaf.

Hoelang wonen jullie hier nu alweer?

Begin oktober van het vorig jaar hebben we de sleutel gekregen. Jan Willem verteld dat enkele dagen nadat ze de sleutel in handen kregen zijn moeder overleed. Dit was voor hem een grote schok. Had een hele goede band met zijn moeder en zij is veel te jong overleden.

Wat doen jullie voor werk? 

Beide zijn als kok begonnen. Jan Willem is als verpleegkundige de gehandicaptenzorg ingegaan. Hij heeft het laatste jaar alleen in de nachtdienst gewerkt. Is toen afgeknapt  vanwege de mentaliteit. Hij kan er niet tegen als er over mensen heen gewalst wordt. Is nu bezig met een reintegratie- project en wil eigenlijk niet meer in de zorg werken.

Frank is zeker een jaar of 12 werkzaam geweest als assistent beheerder van het dorpshuis in Austerlitz. 

Hij werkt nu als kok in het Pesserhof.

Jan Willem heeft veel in het vrijwilligerswerk gedaan. Heeft 15 jaar in het jeugdwerk gezeten. Ook in het bestuur van de Floralia. Dit was een tentoonstellingsgebeuren bij hun in de buurt. Ook is hij de laatste jaren hoofdpiet geweest.

Het deed ons natuurlijk direct de vraag stellen of zij hier ook aan het verenigingsleven  willen deelnemen.

Reageerden beide hier direct spontaan op. Zien het wel zitten om met de survival mee te doen. Ook willen zij t.z.t. wel ergens als vrijwilliger aan de slag.

Ze moeten erbij zeggen dat het de komende tijd druk wordt en ze hun eigen grenzen moeten bewaken. We mogen hier zeker op terug komen. 

Zijn er nog bijzondere hobby’s te noemen?

Laten direct een paar koffiekannen zien. Sparen bijzondere oude koffie- en theepotten. Hebben er ondertussen al velen. Onlangs nog kochten ze er een paar op de rommelmarkt in het dorp.

Jan Willem zegt dat ze eigenlijk niet van plan waren om de eerst komende tijd niet op zoek te gaan. Helaas lijkt het wel een verslaving en hebben ze er toch maar weer aan toegegeven. Er staan nog vele mooie exemplaren in de dozen.

Ook sparen ze beeldjes van koeien. Frank meld ondertussen nog dat het verzamelen van keukenspullen ook een passie is. Hopen dat de nieuwe keuken gauw klaar is en dat ze lekker aan de slag kunnen gaan met koken. Het liefst doen ze dit ook voor anderen welke op bezoek komen.

Na een blik geworpen te hebben op de kippen in de boom nemen we afscheid. De verslaggevers hebben er alle vertrouwen in dat hier iets moois gaat komen. Zullen hun zeker nog eens benaderen om deel te nemen als vrijwilliger.