november 2005, Gijs en Marinette Hoogendoorn en hun twee zoontjes


Gijs en Marinette Hoogendoorn en hun twee zoontjes Roman en Haagen.

Het heeft even geduurd, voordat wij weer met een interview kwamen. Maar we hadden ook de opdracht van Gea Slomp gekregen om wat later in het jaar naar de familie Hoogendoorn te gaan. Dit in verband met de verbouwing van hun woning. Marinette en Gijs hadden al wel via Kontakt vernomen dat wij een keer bij hun op de stoep zouden staan voor een interview. Maar het duurde en het duurde. ‘Gelukkig’, dachten ze: ’Ze zijn het vergeten.’ Helaas was dit niet het geval. Niettemin werden we weer enthousiast onthaald met koffie/thee en een eigen gemaakte cake. Deze smaakte heerlijk. Na kennisgemaakt te hebben ging het interview van start.

Waar heeft jullie wieg gestaan? Marinette: Zutphen. Gijs: Ede

Verliefd, verloofd, getrouwd en kinderen?

‘Getrouwd. We hebben twee zoontjes Roman van vijf en Haagen van drie. Gijs heeft nog een zoon van veertien die zo af en toe langs komt. Voor de rest hebben we nog drie melkgeiten, kippen, hond, kat en degoes (diertje wat lijkt op een kruising tussen een hamster en een chinchilla). Voordat we naar Nieuw Balinge zijn gekomen, hebben we tien jaar in Eindhoven gewoond. Midden in de stad en daar hadden we nog veel meer dieren. Hier houden we het bij minder dieren, al komen er op termijn nog wel een paar tamme ratten bij.’

Wat voor werk doen jullie?

Gijs: ’Ik ben constructeur metaal voor de auto- en medische industrie bij NGF Hoogeveen. Ik doe de tekeningen en ontwikkeling. Het werk is ook de reden van onze verhuizing geweest. Het werk in Eindhoven beviel niet meer. Via dat werk had ik al contact met NGF. Hier kwam op een gegeven moment een baan vrij. Dus de keuze was niet zo moeilijk. Maar op en neer reizen is niet te doen, dus moesten we verhuizen. Het huis hebben we via internet gevonden. We zijn op een zaterdag wezen kijken en dinsdags was de koop al rond. Zo snel kan het dus gaan. Maar dit huis voelde net als thuis. We hebben nog geen moment spijt gehad. De jongens ook niet. Roman en Haagen gaan hier met plezier naar school. Zo af en toe hebben ze het er nog over dat ze hun vriendjes in Eindhoven missen. Maar hier hebben ze ook al vriendjes.’ (Roman heeft zelfs al een vriendinnetje hebben wij vernomen.)

Marinette: ’Ik ben illustrator. Ik maak tekeningen voor voornamelijk planten- en dierenboeken. Ik werk voor de boerenbond. Er komen dan vragen binnen via internet en die beantwoord ik. Het zijn wel allemaal vragen op dierengebied. Voor mijn werk maakt het dus niet uit waar ik woon. Ik kan zo mijn boeltje oppakken en gaan.’

Zijn jullie sportief aangelegd?

Marinette: ’O ja, heel erg. Alleen doen we er niets mee. Hardlopen vind ik leuk, maar het is er nog niet weer van gekomen. Paardrijden is ook een grote hobby. De jongens rijden ook allebei paard.’

Gijs: ’Basketbal. Daar was ik vroeger en nu ook nog helemaal gek van. Zo erg dat m’n school er onder begon te lijden. Toen werd me gezegd dat ik toch wat meer aandacht aan school moest gaan besteden, anders kwam dat niet goed. Dus ben ik gestopt. Paardrijden vind ik ook leuk.’

Gijs is absoluut geen voetballiefhebber. Dit is voor The Young Ones vreemd, want wij voetballen alle drie. Maar de reden is duidelijk. Als je in Eindhoven woont en PSV moet voetballen, kun je beter binnen blijven. De hele stad wordt dan zo’n beetje afgezet. Er wordt een extra blik politieagenten los getrokken. Er is dan geen doorkomen meer aan.

Marinette heeft als verdere hobby’s nog schilderen op porselein, tuinieren en het verwerken van eigen gewassen. Gijs doet nog van alles met glas in lood. Graag zouden ze ook nog met de bokkewagen rond willen rijden. Marinette verzameld heel fanatiek kaarten met afbeeldingen van geiten. Dus mocht iemand nog wat kaarten over hebben of kwijt willen. Marinette wil ze graag hebben.

Roman en Haagen zijn helemaal gek van tractoren. Die hebben we hier in de omgeving genoeg.

Hoe bevalt Nieuw Balinge tot nu toe?

Marinette: ‘Echt heel goed. We willen niet meer terug.’

Gijs: ’Ik voelde me nooit echt op m’n gemak in Eindhoven en hier is het direct goed. De ruimte en de rust. Iedereen groet elkaar hier, jong en oud. Als je dat in Eindhoven doet kun je van de jeugd bij wijze een knal krijgen. Hier niet.’

Marinette: ’Ze zeggen dat Brabanders gemoedelijk zijn, maar de Drenten zijn nog gemoedelijker.’

Via school hebben ze veel contact met de dorpsbewoners. Marinette heeft zelfs al een opdracht gekregen om iets voor een dorpsbewoner te illustreren.

Als je 1 dag minister-president zou zijn, wat zou je doen?

Marinette: ’Balkenende weg. En ik zou proberen om de angst voor buitenlanders weg te nemen. Niet dat ik zeg dat ze allemaal het land binnen mogen komen. Er is een grens natuurlijk. Maar in Eindhoven zijn heel veel buitenlandse winkeltjes. Als je die mensen leert kennen, dan zijn ze toch niet zo eng.’

Als je zou kunnen vliegen, waar vloog je dan heen?

Marinette: ’Engeland. Daar heb ik iets mee. Dan zou ik naar het Yorkshire van James Harriet willen gaan. Ik kijk veel naar kunstprogramma’s op de BBC. Ik zou absoluut niet naar Amerika willen.’

Gijs: ’Naar Praag zou ik willen. Kunst en cultuur snuiven. Maar hier blijven vind ik eigenlijk net zo leuk. We zijn niet van die vakantiemensen.’

Marinette: ’Als we al op vakantie gaan, dan is het kamperen bij de boer.’

Wie zouden jullie graag in ons volgende interview zien?

Na lang denken, want heel veel mensen zijn al geweest. Komen ze toch op het besluit, Laura de Bie. Hier rijden Marinette en de jongens, Roman en Haagen,namelijk paard.

Een paar dagen later zijn wij nog even bij de familie Hoogendoorn geweest om een foto te maken van het hele gezin. Tijdens het interview lagen Roman en Haagen namelijk al lekker te slapen. Marinette wilde graag dat een van de melkgeiten ook op de foto kwam. ’s Avonds is het al vroeg donker, dus moesten we terug komen voor de foto. Zie hier het resultaat.

Marinette en Gijs heel vriendelijk bedankt voor jullie gastvrij onthaal.

J, E en N.