november 2007, Geke Strijker


Dit keer een persoon die een belangrijke rol speelt binnen de redactie. Ik kan gerust zeggen dat als zij er op dit moment niet bij was het kontakt er heel anders had uitgezien. 

Ik mag u voorstellen ”Geke Strijker”. Zij is een van de oud gediende die al langere tijd betrokken is bij de samenstelling van het kontakt.

Bram van Burg mailde ons om aan te geven dat hij wel iemand wist die nodig eens voorgesteld moest worden. Hij gaf aan dat het iemand was die vele uren per week bezig is met het samenstellen van het dorpsblad. Hij wist wel dat ze liever niet op de voorgrond stond maar dat we haar dan maar moesten verrassen. Wij vonden dit een heel goed plan omdat we daar ooit wel eens aangedacht hadden maar toen wilde Geke  niet.  

Zo togen wij op een regenachtige avond met een grote bos bloemen naar huize Strijker. Geke dacht dat zij een andere afspraak had en zou dus thuis zijn.

Geke schok zich rot toen wij plotseling kwamen binnen vallen. Direct werden de camera’s op haar gericht en wist zij zich geen houding te geven met de situatie. Ze had natuurlijk nog niet door dat de verslaggevers van Kontakt het op haar hadden gemunt. Nadat zij van de schrik was bekomen gaven wij tekst en uitleg over onze aanwezigheid.

Geke kon er nu niet meer onderuit en begon direct enthousiast te vertellen. Geke dacht dat zij al vanaf 1992 in de redactie van het kontakt zat.

Deed dit samen met Peter Bos en Ina Kroon. Willem Strijker, haar echtgenoot zocht  direct een oud exemplaar erbij uit dat jaar.  Het was een bijzonder stukje werk. In die tijd werkte men nog met oude matrixprinters en diskettes.  Er was nog geen Windows  en tekst werd gemaakt met behulp van Word Perfect.

Als Geke het exemplaar weer ziet krijgt ze een rode blos op haar wangen. Enerzijds is het mooi om weer te zien maar aan de andere kant vind ze het maar een eenvoudig uitgave. Vind hem er eigenlijk niet uitzien. Wij zijn die mening niet toegedaan. We vinden het een prachtig blad. Wel moet je natuurlijk bedenken dat dit al weer 15 jaar geleden is.

Er waren toen rubrieken als “onder de loupe genomen ”Of “het Nieuw Balinge interview” Ieder had in die tijd zo zijn eigen taken.  De tekst werd uitgeprint en opgeplakt. Met een Kalligrafeerstift werden de bladen versierd. Foto’s moesten eerst gerasterd worden voordat ze erin kwamen. Het was in die tijd ook duur om er een foto in te zetten.

Het logo van Kontakt was een kroontjespen.

Geke schreef zelf veel in het kontakt.

De vader van Geke, Evert Sok is toen in 1993 ook begonnen met het verhaal ”Het jachtterrein van Freek Sok”.

In die tijd werd het Kontakt nog met de hand in elkaar gezet. Geke weet nog te herinneren dat ze nietjes tekort kwamen. Iemand kwam toen met losse nietjes aanzetten. Ze kan hier nu nog vreselijk om lachen.

Ze geeft aan dat nu bijna alle kopij aangeleverd wordt per computer. In die tijd kregen ze bijna alles op papier aangeleverd en moest Geke dit uittypen.

Ik het gesprek blijft Geke bescheiden. Geeft aan dat zij natuurlijk niet het blad alleen deed. Gelukkig werkte zij altijd in een goed team. Dit heb je ook nodig om continuïteit te waarborgen. Ze vind ook dat het een blad moet zijn voor alle Nieuw Balingers.  Ze vindt het dan ook mooi dat de Young Ones een paar jaar geleden hun eigen pagina’s zijn gaan maken. Dit maakt het blad naar haar idee ook interessant voor de jeugd.   

Geke noemt een paar mensen die ook een redactierol hebben gespeeld door de jaren heen. Dit waren: Gerwin van Tent,  Coby Laverman, André Goossens, Gea Oving, Bennie Smale en Gerrit Kleine. Geke zegt dat het kan zijn dat ze nog wat mensen vergeet. Dit blijkt ook als zij later per mail weer wat namen heeft door gegeven.  

Geke is nu zeker 2 a 3 uur per week met het kontakt bezig.

Ze vindt het ook mooi dat bijvoorbeeld de scholen iedere maand een stukje in het Kontakt zetten. 

Geke doet het graag ze heeft er een grote passie voor. Eigenlijk is het haar lust en haar leven.  Haar grote steun en toeverlaat Lammy Blanken zit ook al vanaf 1995  in de redactie. Wanneer het Geke niet lukt om iets klaar te krijgen dan lost Lammy dit snel op.

Als mederedactieleden vinden we dat Geke de structuur vast houdt. Zij is de stabiele factor. Zorgt er ook voor dat de deadlines in de gaten worden gehouden.

Ook tijdens vergaderingen kan Geke ons weer tot de orde roepen en zeggen dat er nu wel gewerkt moet worden.

Op het laatst geeft ze aan dat de verenigingen een pluim moeten hebben.

Deze leveren altijd op tijd hun kopij aan. Ze vindt het ook mooi dat deze ook bij het blad zijn betrokken.

Ze wil nog wel even kwijt dat mensen soms geen idee hebben wat een blad kost. Het grootste deel gaat naar de drukkerij.  Gelukkig is de drukkerij (Multicopy) bereid om mee te denken en houdt de prijs ook laag. Ook dit zijn dingen waar aan gedacht moet worden.

De kosten worden betaald uit de vrijwillige bijdrage en de mensen die een advertentie zetten. Ook hierbij dankt Geke alle mensen die het dus mogelijk maken dat er een dorpsblad uitgegeven kan worden.  Ze hoopt ook dat mensen met nieuwe ideeën aan komen zetten. Dat maakt het blad alleen maar weer interessant.

Ook moeten wij als verslaggevers de firma Strijker bedanken omdat zij alle faciliteiten beschikbaar stellen om het blad samen te stellen. Zo wordt er in hun ruimte vergaderd en kunnen we gebruik maken van alle apparatuur. Zelfs de catering wordt door Geke verzorgd. 

Wij danken Geke voor dit interview en hopen dat ze zich nog vele jaren wil inzetten voor ons dorpsblad.

H&J